De hoogbejaarde Agatha Bock leeft volstrekt onafhankelijk. Ze woont alleen op de boerderij van haar voorouders en bewerkt het land, ondanks wat gezondheidsproblemen.

Agatha zaait zaden die al generaties lang worden doorgegeven en oogst met de hand haar uitgestrekte veld met watermeloenen, bonen, bloemen, kruiden en groenten. Ze leeft zonder auto, mobiele of vaste telefoon of stromend water en lijkt volledig op te gaan in het kalme ritme van haar werkzaamheden. Haar nichtje vertelt ze verhalen over de boerderij, haar manier van leven en de quilts die ze graag maakt. Agatha’s meditatieve processen en dagelijkse rituelen vormen een levendig contrast met het snelle tempo van het hedendaagse leven. Haar huis, dat sinds de jaren vijftig onveranderd is gebleven, fungeert als een levend archief van een verdwijnend tijdperk.

Regisseur Amalie Atkins, Agatha’s nicht, filmde haar tante zes jaar lang op haar afgelegen familieboerderij in het Canadese Manitoba. De documentaire biedt een uniek inkijkje in het leven een bijna verdwenen generatie, waarvan de waarden en levenswijzen dreigen te verdwijnen nu de wereld snel verandert.